Bana dair.

İstanbul’un sıcak bir yaz gecesi, en koyu siyahın günle kucaklaştığı saatlerde bir kız bebek ağlamaya başlar. Küçücük elleriyle bir parmağı sıkıca tutar. İlk tutunuşudur hayata… Hiç bırakmaz bir daha.. Devam eden bu serüvende, bir oğlum var üniversite okuyan. Ailem, işim, dostlarım ve sevdiklerim.. Kitaplarım, yazılarım, müziğim.. Doğrularım, ilkelerim, isyanlarım, sustuklarım, susmayacaklarım… Derin olan kuyu mu, yoksa kısa olan ip mi ? BİLEMEDİM..